Westchnęłam, widząc niepokój i zdumienie Is.
- Może chodźmy do mnie – zaproponowałam – Tam wszystko ci opowiem
- W porządku – zgodziła się
Byłyśmy już blisko i po kilku minutach siedziałyśmy bezpiecznie w moim pokoju.
- No to teraz opowiadaj – ponagliła mnie przyjaciółka
- No cóż… James to mój brat, ale nie biologiczny – zaczęłam – Moi rodzice myśleli, że nigdy nie będą mieć dzieci. Wtedy go adoptowali i zajęli się jak własnym synem. Nie wiedzieli oczywiście, kim jest jednak po kilku latach mama zaszła w ciążę i urodziłam się ja. Byłam wymarzonym dzieckiem w domu, ale rodzice nigdy nie odepchnęli Jamesa. Wciąż go kochali, ale on i tak był zazdrosny. Miał wtedy około dwanaście lat i zaczął pokazywać, kim naprawdę jest i co potrafi. Okazało się, że to wampir czarnej krwi. Próbował mnie zabić jeszcze, kiedy byłam małym dzieciakiem. Rodzice przerazili się i wyrzucili go z domu. Jednak on nie dał za wygraną i próbował wielokrotnie. Ostatnio prawie mu się udało…. W pożarze, który podłożył zginął mój ojciec, ale ja przeżyłam. Ukrywałam się by myślał, że nie żyję i dlatego przeprowadziłam się do tego miasta, ale znalazł mnie….
(Isabelle?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz