- No no no, cóż za niespodzianka! – zawołał sarkastycznie James – Siostrzyczkę mi do domu przywiało!
Na te słowa wampiry wybuchnęły złym śmiechem.
- Przyszłam z tobą porozmawiać – powiedziałam spokojnie
- Niepotrzebnie się fatygowałaś – prychnął lekceważąco – Twoja przyjaciółka cię wyręczyła, ale ona też produkowała się na marne. Ja i tak wiem swoje – mówiąc to zbliżył się do mnie niebezpiecznie, po czym syknął – Zniszczyłaś mi życie aniołku, więc stracisz swoje
- Nie zrobisz tego James – odparłam, patrząc mu w oczy – W głębi duszy wiesz, że nie jesteś potworem…
- A co ty o mnie wiesz, co?! – wrzasnął, po czym odrzucił mnie tak, że z impetem uderzyłam o ścianę
- Wiem, że jesteś moim bratem – szepnęłam, tracąc przytomność
(Isabelle?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz